40 - زبان عاقل در پشت قلب او قرار دارد ، و قلب احمق پشت زبان او است . ( 538 . ) شريف رضى مىگويد : اين از مطالب شگفت انگيز و پر ارزش است و منظور اين است كه عاقل زبانش را رها نمىسازد در سخن گفتن مگر بعد از مشورت و فكر و سنجش . ولى احمق حرفها و سخنانى كه از زبانش مىپرد قبل از مراجعه بفكر و دقت و انديشه است . بنا بر اين گويا زبان عاقل تابع و پشت قلب او است و قلب احمق تابع زبانش مىباشد . 41 - همين معنا بعبارت ديگر از آن حضرت نقل شده است : قلب احمق در دهان او است . و زبان عاقل در قلب او ! و معنى هر دو يكى است 42 - حضرت بيكى از يارانش هنگامى كه بيمار شده بود فرمود ( 539 . ) : خداوند اين درد و ناراحتى تو را باعث از بين رفتن گناهانت قرار داده زيرا بيمارى پاداشى ندارد و لكن گناهان را از ميان مىبرد ، و آنها را همچون برك درختان مىريزد ، اجر و پاداش تنها در گفتار به زبان و عمل با اعضاء است ، و خداوند سبحان كسانى را كه بخواهد از بندگانش بخاطر صدق نيت و باطن پاك داخل بهشت مىكند ( و از طريق تفضل با آنها رفتار مىنمايد ) . شريف رضى مىگويد : من مىگويم آنچه امام عليه السلام فرموده درست است . بيمارى اجر و پاداش ندارد . چرا كه بيمارى از قبيل چيزهائى است كه استحقاق عوض دارد زيرا عوض استحقاق بر چيزى است كه در قبال فعل خداوند نسبت بعبد باشد مانند بيماريها و امثال آن و اما اجر و ثواب در برابر كارى است كه بنده انجام مىدهد . بنا بر اين بين اين دو فرق است كه امام عليه السلام با آن علم ثاقب و نظريه رساى خود آن را بيان فرموده . 43 - امام عليه السلام در باره خباب ابن ارت فرمود : خداى خباب بن ارت را رحمت كند او از روى ميل اسلام آورد و از روى اطاعت خدا هجرت كرد . و بزندگى ساده قناعت نمود . و از خدا خشنود و در تمام دوران زندگى مجاهد بود ( 540 . )